چون تیغ آفتاب برقامتش نشست/
یادی زباغ خیال بخاطرش نشست
عزم سفرکردودامن کشان برفت
آنجاکه شمیم وصال درباورش نشست

تاچشم اوبه حقیقت گشوده شد
گویاکه نفس منیت به دامنش نشست

سیمرغ بُد و پرّان شدبه آسمان
آنجا که قاف طریقت درباطنش نشست

***********************************************************بسم الله مجریها ومرسیهامن بعنوان فرمانده کل ،ازطرف خودم و بانوملکه نکاتی چندبه عرض شماعزیزان میرسانم ،می دانیدکه چندروزی به زمستان نمانده استو تخم ریزی بانو درهمین فصل می باشد،برای این دو امر مهم دراین همایش سالانه دورهم جمع شدیم.جادارد دراین مکان ودرحضوربانوملیکاازکسانی که درسال گذشته ،برای انبارکردن مواد غذایی تلاش نموده اندتشکرکنم.

هیچ موجودی جهان آرانشد/

هیچ وجهی ازعدم زایانشد/

هیچ ناری نگشت نوری زخود/

تابه نفس خویشتن دانانشد/

هیچ بارانی جهان آرانشد/ناخودآگاه قطره هم دریانشد/

گوهری از ذات خودراهم نسفت/تابه نفس خویشتن دانانشد